Οι άνθρωποι έχουν δώσει σε όλα την εύκολη λύση

2

Οι άνθρωποι έχουν δώσει σε όλα την εύκολη λύση

Οι άνθρωποι (με τη βοήθεια συμβάσεων) έχουν δώσει σε όλα την εύκολη λύση, την πιο εύκολη απ' όλες.

Εμείς, όμως, είναι φανερό ότι πρέπει να παραμείνουμε στο Δύσκολο, όλες οι ζωντανές υπάρξεις επιλέγουν το Δύσκολο, το κάθε τι στη φύση αναπτύσσεται και αμύνεται σύμφωνα με το είδος του κι έχει έμφυτη την ατομικότητά του, την οποία πασχίζει με κάθε τρόπο και ενάντια σε κάθε αντίσταση να κρατήσει. Δεν ξέρουμε πολλά, όμως για το ότι πρέπει να στεκόμαστε στο Δύσκολο, θα 'μαστε πάντα σίγουροι. Είναι καλό να είσαι μόνος γιατί η μοναξιά είναι δύσκολη. Ότι κάτι είναι δύσκολο, θα πρέπει να είναι ένας ακόμη λόγος για να το επιχειρήσει κανείς.

Κι ο έρωτας είναι καλός γιατί είναι δύσκολος. Ο έρωτας ανάμεσα σε δυο ανθρώπους είναι ίσως το δυσκολότερο από όλα όσα μάς έχει επιφορτίσει η φύση, το πιο ακραίο, η τελευταία δοκιμή και δοκιμασία, το έργο, τον ερχομό του οποίου όλα τα άλλα προετοιμάζουν. Γι' αυτό κι οι νέοι άνθρωποι που είναι αρχάριοι στα πάντα, δεν μπορούν ακόμα ν' αγαπήσουν, θα πρέπει πρώτα να διδαχτούν τον έρωτα. Θα πρέπει να μάθουν να αγαπούν με όλο τους το Είναι, με συγκεντρωμένες όλες τους τις δυνάμεις γύρω από τη μοναχική, φοβισμένη, ολοένα ταχύτερα παλλόμενη καρδιά τους. Η περίοδος μαθητείας όμως, είναι πάντα μια μακρά περίοδος απομόνωσης [...] Ο Έρωτας αρχικά δεν είναι άνοιγμα προς τον άλλον, δόσιμο και δέσιμο με τον Άλλον (γιατί τι αξία θα είχε η ένωση αδιαφώτιστων και ανέτοιμων, χωρίς συγκρότηση ακόμα ατόμων;), απεναντίας, είναι μια εξαίρετη ευκαιρία για το άτομο να ωριμάσει, ν' αποκτήσει υπόσταση, να γίνει Κόσμος, Κόσμος ο ίδιος για χάρη κάποιου άλλου.

[...] Οι νέοι άνθρωποι σφάλλουν τόσο συχνά: όταν τους κυριεύσει ο έρωτας ρίχνονται ο ένας στον άλλο, κατασπαταλώνται έτσι όπως είναι, με όλη τους την ανωριμότητα την ανοργανωσιά τη σύγχυση... Και χάνουν τις απεραντοσύνες και τις δυνατότητες [...] με μια φυγή σε μια από τις πολλές συμβατικότητες που είναι διασκορπισμένες σαν προστετευτικά κοινόχρηστα καταφύγια σ' αυτόν τον επικίνδυνο δρόμο. Σκορπάνε τις καλύτερες δυνάμεις τους για να γλιτώσουν από συμβατικότητες όπως ο γάμος, και πέφτουν σ' άλλες συμβατικές λύσεις, λιγότερο χτυπητές, το ίδιο όμως θανάσιμες. Γιατί ό,τι και να κάνουν από δω και πέρα όλα θα είναι μια συμβατικότητα. Κάθε ενέργεια σε μια βιαστική, θολή σχέση, είναι μια συμβατικότητα, όσο ασυνήθιστη κι αν είναι η σύμβαση (κοινώς, ανήθικη).

Οι απαιτήσεις του Έρωτα στο δύσκολο έργο της εξέλιξης μας, είναι τεράστιες και ως αρχάριοι δεν μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε. Αν όμως αντέξουμε και δεχτούμε αυτόν τον έρωτα σαν φορτίο και μαθητεία, αντί να χαθούμε στο εύκολο και επιπόλαιο παιχνίδι που επινόησαν οι άνθρωποι για να αποφύγουν ν' αντιπαρατεθούν με την πιο σοβαρή Σοβαρότητα της ύπαρξής τους, - τότε αυτό μπορεί γι'αυτούς που θα έρθουν πολύ καιρό μετά από μας, να είναι μια μικρή πρόοδος και ανακούφιση. Κι αυτό θα ήταν πολύ σημαντικό.

_Ράινερ Μαρία Ρίλκε

[EιΚ: Ο έρωτας ζει έξω απ' το χρόνο, έξω από κάθε είδους συμβατικότητα, όποιος Είναι ΖΩΝΤΑΝΟΣ επιλέγει το Δύσκολο]

Σημ: Συνεχίζεται...

Infinart η ομάδα, 19/06/2016

Masonry

ψυχογραφίες

Τα πιο εύκολα συμπεράσματα βγαίνουν παρατηρώντας το χτίσιμο των κάστρων των άλλων.

στοχασμοί

Μια απότομη ανηφόρα παρολίγον να φανεί ικανή ώστε να μείνω έξω απο εκείνον το φυσικό παράδεισο.

ποίηση

Tου Oλύμπου πια, σάμπως ληνό στα πόδια μου, το τέρας πατώ το μυστικό.