Ένα μικρό ποίημα

12

Ένα μικρό ποίημα

Και λίγα από τα χρώματα, τους ήχους, τις σιωπές

Στους δρόμους εκείνους
Που θυμούνται ακόμη
Κάτι από τη ζωής μας,
Προσφέρω ένα λουλούδι•

Στον Άνθρωπο εκείνο
Που φωτίζει τ' αστέρια
Της γης, δίνω μια ευχή•

Στο παιδί εκείνο
Που μας χαιρετά
Εκούσια και μας
Αναγνώρισε στο πλήθος,
Χαρίζω το χαμόγελο,
Το ακριβό και σπάνιο•

Στο αόρατο που μας
Κινεί με χάρη
Σε κόσμους γνώριμους
Και άγνωστους υποκλίνομαι ταπεινά•

Στην Αγάπη και τη Σοφία
Που ανανεώνει το σύμπαν όλο
Προσθέτω από ευγνωμοσύνη και βούληση
Λίγα από τα χρώματα, τους ήχους, τις σιωπές
Που έλαβα μπροστά στην αέναη
Κίνηση του φωτός.

Σπύρος, 21/03/2017

Masonry

ψυχογραφίες

Τα πιο εύκολα συμπεράσματα βγαίνουν παρατηρώντας το χτίσιμο των κάστρων των άλλων.

στοχασμοί

Μια απότομη ανηφόρα παρολίγον να φανεί ικανή ώστε να μείνω έξω απο εκείνον το φυσικό παράδεισο.

ποίηση

Tου Oλύμπου πια, σάμπως ληνό στα πόδια μου, το τέρας πατώ το μυστικό.