Οι αλληγορικές #9

1

Οι αλληγορικές #9

Αυτή η ιστορία είναι πραγματική. Και κάθε ομοιότητα με την καθημερινή πραγματικότητα φίλων γατόφιλων είναι πλήρως επιτηδευμένη. 

Ο Μένιος και η Μένια ζουν στο ίδιο σπίτι εδώ και... όχι πολύ καιρό, το πολύ τρεις μήνες, σε ανθρώπινο χρόνο μιλώντας. Θα έλεγε κανείς πως τυχαία κατέληξαν συγκάτοικοι - συμβίοι, αλλά ιστορία καθώς γράφουμε, σας το λέω με το χέρι στην καρδιά πως τους έφερε κοντά, κάτω απ' την ίδια στέγη, μια δύναμη ανώτερη των λέξεων, γι' αυτό και δεν γνωρίζουμε πώς να τηνε πούμε.

Οι δυο τους μοιράζονται έκτοτε τα πάντα. Τα λίγα τετραγωνικά του σπιτιού, τις ίδιες κουβέρτες, τον ίδιο καναπέ, τις ίδιες κορδέλες, τις ίδιες συνήθειες, το ίδιο κρεβάτι, το ίδιο νερό, την ίδια άμμο... Οι δυο τους τα μοιράζονται όλα• εκτός από ένα, το μπολάκι του φαγητού. Κι αυτό όχι γιατί έγινε ποτέ κάποια μοιρασιά ή κάποια συμφωνία, αλλά γιατί είναι σαν άγραφος νόμος στον κόσμο των σπιτόγατων, το Μυστήριο της Βρώσης να αφορά πάντοτε ένα μόνο άτομο... και το μπολάκι του.

Η σχέση τους είναι, κατά πώς θα φαινόταν σε έναν συχνό επισκέπτη του σπιτιού, ήρεμη και κανονική, όμως και κάπως... μυστηριώδης. Ο Μένιος είναι γάτος μαύρος (κατράμι), κιμπάρης, μεγαλόσωμος με φαρδιές πλάτες και μουστάκια φουσκωτά. Να τον δεις, τον φοβάται το μάτι σου, αλλά δε θα 'ναι για πολύ, γιατί είναι ο τύπος του χαδιάρη. Είναι λαϊκό παιδί, πώς να το πω, στην αρχή φαίνεται σκληρός κι απόμακρος. Αλλά είναι καλοκάγαθος και ευγενής αυθεντικά, σε βαθμό χαζομάρας, όπως θα λέγαμε εμείς οι άνθρωποι. Η Μένια είναι γάτα άγρια, μαύρη (κατράμι), που εξαιτίας μιας δύσκολης πληγής, βρήκε καταφύγιο στην αυλή, για λίγο... στην αρχή. 

Αλλά γρήγορα φάνηκε πως κουβαλούσε τη χάρη αυτής που έρχεται για να μείνει. Ε, κι έμεινε. Ο Μένιος κάτι ενοχλήσεις υπερηφάνειας και ξινίλας που του ήρθαν μόλις συνειδητοποίησε τι γινόταν, τις έκανε γαργάρα, αφού η απορία του να εξερευνήσει το νέο μέλος του σπιτιού ήταν μεγαλύτερη. Με ελάχιστη αηδία στάθηκε στο πλάι της όταν της άλλαζαν τους επιδέσμους, όταν της δίναν την απαίσια αντιβίωση με γεύση φράουλα, κι όταν -θεέ μου!- της έκοβαν τα νύχια. Ο πόνος της τους ένωσε σα γάτες, σύμπασχε αναπόφευκτα μαζί της γιατί ήταν στη φύση του, ακόμα κι αν δεν είχε δει και πολλά για τη ζωή στο δρόμο, αφού δεν πρόλαβε ο ίδιος για πολύ να μείνει. Η Μένια γρήγορα ανάρρωσε και τώρα άνετα μπορούν να διαφωνούν για τα γεγονότα της κουβέρτας και του καναπέ και των κλειστών πορτών.

Τα ένστικτα για κάποιο διάστημα τους έφεραν και πιο... κοντά, όμως το αν πραγματικά συνέβη το μοιραίο ή όχι, δεν το γνωρίζει κανείς υποψιάζομαι... Αφού η σχέση τους ταλαντεύεται πάντα ανάμεσα σε ορισμούς όπως φιλική, αδερφική κι ερωτική, χωρίς να παίρνει έναν συγκεκριμένο. Το μόνο που μένει σταθερό, όποιο κι αν είναι το πλαίσιο, είναι η αμηχανία, η έκπληξή τους μπροστά σε όλα. Κι είναι αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό που και οι δυο κατέχουν και φαίνεται να τους ενώνει. Μπροστά σε οποιοδήποτε γεγονός του σπιτιού που αφορά και τους δύο, περνούν κάποια δευτερόλεπτα σχεδόν διαλογιζόμενοι, σαν να μπαίνουν σε μια βαθιά υπαρξιακή αναρώτηση του τύπου: ποιος είμαι, πού πάω, είναι σωστό αυτό που μου συμβαίνει; Και ύστερα δρουν. Συχνά περιμένουν ανθρώπινη παρακίνηση, αλλά πολύ συχνότερα περιμένουν την παρακίνηση ο ένας του άλλου.

Κανένας από τους δύο δεν έχει θέσει τα όρια του στο χώρο, ή σε ό,τι θα μπορούσε να συμβεί ανάμεσά τους. Το μόνο που εντοπίζει κανείς στο χαρακτήρα τους και στο καθρέφτισμα του ενός στον άλλο, είναι μια σχεδόν ενθουσιώδης απορία για τη ζωή, και ό,τι αυτή επιφυλάσσει. Έχουν εξαλείψει από ό,τι φαίνεται αισθήματα όπως αυτό του ανήκειν ή της υπερηφάνειας, και πιστέψτε με δε συμβαίνει συχνά αυτό σε γάτες. Μοιάζουν με ερωτευμένους του δικού μας είδους. Έχουν εγκαταλείψει την προσωπικότητα που ίσως κάποτε είχαν κι έχουν ριχτεί σε μια ζωή λευκό χαρτί κι ας είναι και οι δυο κατράμι.

Μα την αλήθεια, τις ζηλεύω• κάποιες φορές τις γάτες.

Χρυσάνθη, 14/04/2016

Masonry

ημερολογιακά
Χρυσάνθη Νίκα

Ο αέρας στο κέντρο της Αθήνας είναι ευχάριστα ξηρός και απροσδόκητα καθαρός τα πρωινά (μάλλον).

αποσπάσματα
δημοκρατια

Και η Δημοκρατία. Με φόντο τους παγκόσμιους πολέμους και την Κοινωνία των Εθνών.

στοχασμοί
μπρετον, πολυτεχνειο

...και πιάστε τον Μπρετόν.