Ο άνθρωπος

1

Ο άνθρωπος

Η Ιστορία, και το Δράμα.

ανθρωπος

Ο άνθρωπος ανέκαθεν ήταν και επιμένει να είναι ”περίεργο” πλάσμα με όμορφα, άσχημα, ορθά αλλά και παράδοξα στοιχεία που συνθέτουν την ιδιοσυγκρασία του: Μπορεί να αναζητά την ευτυχία στην άλλη άκρη της γης, ενώ αυτή μπορεί ν’ αναπνέει στη μέσα γειτονιά, στο βάθος, εκεί που δεν περπάτησε ποτέ.

O άνθρωπος μπορεί να μην αποδέχεται τη θεραπεία του, σε περίπτωση που αυτή είναι μονάχα ένα ολιγόστιχο ποίημα, που αν και μεταφρασμένο στη δική του γλώσσα, έρχεται από άλλη χώρα, μακρινή.

Ο άνθρωπος δεν θέλει να πιει νερό από το νερό άλλου πλανήτη. Η βαρύτητα. Η γείωση του μίσους και του ύπνου. Οι ρίζες αυτών.

Κι όμως ο άνθρωπος.

Ο άνθρωπος, όταν ξυπνήσει και ο τελευταίος άνθρωπος, τι θα πράξει; Τι θα συμβεί; Τι θα κάνουν οι υπόλοιποι από καιρό ξύπνιοι; Που θα σταθούν όλοι οι ειδήμονες και σωτήρες; καλλιτέχνες, επιστήμονες, πολιτικοί και άπαντες άνευ τίτλου;

Είθε να ζήσω όλους αυτούς που γνωρίζουν να στέκονται ως σωτήρες στο δράμα, όταν ο συνάνθρωπος ψηλώσει-ανθίσει, γίνει ελεύθερος και μοσχοβολήσει.

Και κάμε να τον δω να στέκεται ατάραχος όπως το δέντρο στη βροχή, στο χιόνι και στον άνεμο. Γιατί ξέρω ότι ο άνθρωπος μπορεί. Αλλά ο άλλος που μοιάζει με άνθρωπο δεν τον αφήνει. Και ο άλλος που τα κατάφερε να είναι άνθρωπος δεν μπορεί πολλές φορές την σιωπή.

Αυτή• η τρέχουσα ανθρωπότητα, θέλει να μας πείσει ότι δε μπορεί να αποκοπεί μια για πάντα από το δράμα που τόσο αγάπησε και αναπαράγει στην Ιστορία των τελευταίων 3000 ετών?

Σπύρος, 26/03/2016

Masonry

αποσπάσματα

...ώρες και ώρες, αυτές οι στιγμές έρχονται.

ημερολογιακά

Όσο το βλέπουμε από μακριά, σε κορυφές που δεν αγγίζονται παρά μόνο με το βλέμμα, το χιόνι μοιάζει να είναι ένα.

αποσπάσματα

Ας προσπαθήσουμε για μια στιγμή, να σηκωθούμε ψηλότερα κι απ’ το επίπεδο της πτήσης των πουλιών, και να φανταστούμε ότι η Μεσόγειος βρίσκεται κάτω από μας σαν μια ακανόνιστη λίμνη, και όλα τα αρχαία ακρωτήρια της κοιμούνται στον ήλιο.