Η Ουσία των Μικρών Πραγμάτων #1

5

Η Ουσία των Μικρών Πραγμάτων #1

Συνταγή Αρωματοποιίας

Το πρώτο βήμα είναι να περιμένετε υπομονετικά το χειμώνα να κάνει τη δουλειά του, και τον αλλοπρόσαλλο Μάρτη να κάνει κι αυτός τα δικά του. Αρχές Απριλίου ξεκινάτε την αναζήτηση δέντρου πασχαλιάς αν δεν έχετε στον κήπο σας. Αφού εντοπιστεί, φροντίζετε κάθε μέρα να περνάτε από κοντά του, ώστε να αρχίσει να σας γνωρίζει, να σας συνηθίζει. Δε μιλάτε πολύ, ώστε να μην σας υποψιαστούν οι γείτονες.

Μέσα στο μήνα θα αρχίσει να ανθίζει. Κι αν φτάσει Μάιος - ανάλογα με την τοποθεσία - και πάλι αξίζει να περιμένετε. Κάνετε βραδινές βόλτες που περνούν τυχαία από το δέντρο για να εξετάζετε την εξέλιξη του. Μόλις δείτε ότι βρίσκεται σε έξαρση ανθίσματος ήρθε η ώρα.

Κοιμάστε νωρίς και χωρίς να έχετε φάει πολύ. Ξυπνάτε χαράματα. Οι δρόμοι είναι ακόμα άδειοι και υγροί. Βγαίνετε πατώντας στις μύτες απ' το σπίτι και πηγαίνετε στο δέντρο. Ζητάτε ευγενικά δύο τρία κλαράκια κι αφού χαμογελάσει, τα κόβετε με πολύ ήπιες και γρήγορες κινήσεις. Ευχαριστείτε κι επιστρέφετε στο σπίτι ακολουθώντας την ίδια τακτική. Στις μύτες, ελαφρύ βάδισμα, της γάτας.

Στο σπίτι τοποθετείτε τα τσαμπιά της πασχαλιάς σε ποτήρι γεμάτο μέχρι τη μέση με νερό. Ύστερα παίρνετε ένα μικρό πήλινο κηροπήγιο ειδικό, με δύο βάσεις - για κερί και αιθέριο έλαιο. Αν δεν έχετε, το παίρνετε κι αυτό αρχές Απριλίου να υπάρχει στο σπίτι από νωρίς. Βάζετε τεσσεράμιση σταγόνες αιθέριο έλαιο δάφνης και λίγο νερό στη μια βάση, και στην άλλη ένα απλό κεράκι ρεσώ.

Τοποθετείτε το κηροπηγιάκι και το βάζο με τις πασχαλιές μαζί σε ένα τραπέζι και ανοίγετε δύο παράθυρα, ή και μια πόρτα ώστε να φυσήξει. Καθόσαστε σε σημείο που θα σας χτυπήσει ο αέρας. Η ευωδία δεν μπορεί να περιγραφεί ή να φωτογραφηθεί. Την απολαμβάνετε με ζεστό πρωινό καφέ ή τσάι, και κάποιο ολιγοσέλιδο βιβλίο με εκλεκτά αποστάγματα λέξεων μονάχα.

Χρυσάνθη, 07/04/2018

Masonry

ημερολογιακά

Συγκοινωνία: εκεί που γεννιέται η φιλοσοφία.

αποσπάσματα

...ώρες και ώρες, αυτές οι στιγμές έρχονται.

ημερολογιακά

Όσο το βλέπουμε από μακριά, σε κορυφές που δεν αγγίζονται παρά μόνο με το βλέμμα, το χιόνι μοιάζει να είναι ένα.