Το απρόοπτο

5

Το απρόοπτο

Σκληρή η άνοιξη, και αν δε φαίνεται, είναι μέσα από έναν θάνατο χειμερινό της γης που γεννιούνται τα λουλούδια.

Σκληρή η άνοιξη, και αν δε φαίνεται, είναι μέσα από έναν θάνατο χειμερινό της γης που γεννιούνται τα λουλούδια. Άναρθρη η μουσική, κι όμως πάλλεται μέσα σε κάθε φθόγγο. Οι λέξεις και οι συλλαβές χορεύουν ρυθμικά επάνω στις γλώσσες των ανθρώπων, από το στόμα τους φεύγουν ακροβατικά, στον αέρα χαράζουν σχήματα, κι ύστερα ακουμπούν απαλά στο μέτωπο ανθρώπων άλλων, γινόμενες αλήθεια.

Οι καθημερινές στιγμές πεθαίνουν, μέσα στα χέρια του κόσμου που τις ζει, και ένα ύστερο αποτύπωμά τους γεννά την φτερωτή έμπνευση των ποιημάτων, και της ζωγραφικής. Οι καλλιτέχνες σαν άλλα πτερωτά, αποτυπώνουν σε κάθε φτερούγισμά τους, όλα όσα ακόμη δεν έχουν ειπωθεί: πώς συνυπάρχουνε τα σύννεφα κι οι κεραυνοί; πού ζει η αγάπη και πού πάει όταν πεθαίνει ο πόνος; τα νούφαρα, μέσα στην ομορφιά τους, γιατί επέλεξαν μία ζωή στη λάσπη; πώς γίνεται η χημεία μυρωδιά;

Η εκδήλωση του κόσμου κινείται σε έναν άξονα οριζόντιο. Που έμενε στη θέση του από πάντα χάρη σε δυο πόλους αντιθέτων. Ο θάνατος μόνος, και μόνη η ζωή δεν μπόρεσαν να αποτελέσουν νόμους. Ενωμένοι για πάντα με το νήμα της αιώνιας αλλαγής, γίνονταν αλήθεια στη διαδοχή μόνο ο ένας του άλλου. Από την αγνή δημιουργία των πλανητών, των ηφαιστείων και των λουλουδιών και μέχρι σε κάθε κατασκεύασμα ανθρώπου είναι μόνο η Αλλαγή∙ που κινεί και πάντοτε κινούσε τη συνέχεια της ζωής.

Κι αν έρχεται η αλλαγή συνήθως ομαλά, έτσι όπως οι εποχές διαδέχονται η μια την άλλη σβήνοντας τον χαρακτήρα τους καθώς φτάνουνε στο τέλος, δε συμβαίνει πάντα έτσι και στη ζωή. Σπανίως, ή και πιο συχνά, μέσα στη διαδοχή των εποχών και των διαθέσεων, των ηλικιών, ανάμεσα στις εμπειρίες που πληθαίνουν και τις ιδέες που μεταλλάσσονται εμφανίζεται το απρόοπτο, κοφτερό κι αλλόκοτο. Κάποτε, το καλοκαίρι έρχεται κοντά μας με βροχή.

Γι' αυτό και πάντοτε χρειάζεται στην καρδιά να υπάρχει ένα κομμάτι που μένει άδειο, καθαρό: εκεί θα 'ναι ένας τόπος που χωράει και ανθίζει το απρόοπτο. Κι ίσως να 'ναι ακριβώς αυτό: το Απρόοπτο που συμπληρώνει χωρίς τέλος την εικόνα της δίχως τέλος Αλλαγής.

Χρυσάνθη, 28/05/2017

Masonry

ψυχογραφίες

Τα πιο εύκολα συμπεράσματα βγαίνουν παρατηρώντας το χτίσιμο των κάστρων των άλλων.

στοχασμοί

Μια απότομη ανηφόρα παρολίγον να φανεί ικανή ώστε να μείνω έξω απο εκείνον το φυσικό παράδεισο.

ποίηση

Tου Oλύμπου πια, σάμπως ληνό στα πόδια μου, το τέρας πατώ το μυστικό.