Περπατώντας λοιπόν

4

Περπατώντας λοιπόν

...ώρες και ώρες, αυτές οι στιγμές έρχονται.

Η παρουσία ενός άλλου ατόμου δεν σε αποσπά, αλλά αντίθετα, ενισχύει τη σιωπή, όταν ο άλλος είναι το σωστό είδος συντρόφου βουνού. Ο τέλειος σύντροφος βουνού είναι αυτός που η ταυτότητά του, προσωρινά συγχωνεύεται με αυτήν των βουνών, έτσι όπως και η δική σου. Έτσι, ο διάλογος που μπορεί να προκύψει είναι κομμάτι της κοινής αυτής ζωής, και δεν μπορεί να είναι ξένος.

[...]

Εγώ η ίδια έχω περπατήσει με λαμπρούς νέους ανθρώπους των οποίων ο λόγος ήταν διασκεδαστικός, πνευματώδης και αδιάκοπος, με άφησε όμως κουρασμένη και αποκαρδιωμένη, γιατί τα βουνά δε μιλάνε. Αυτό δεν σημαίνει ότι η μόνη σωστή συζήτηση σε ένα βουνό είναι να μιλάς για το βουνό. Όλων των ειδών τα θέματα μπορούν να φωτιστούν εκ των έσω, μέσα απ’ την επαφή με το βουνό, όπως συμβαίνει όταν έρχονται σε επαφή με έναν άλλο νου, κάνοντας τη συζήτηση να νοστιμέψει. Και πάλι όμως, το να ακούς είναι καλύτερο από το να μιλάς.

[...]

Αυτές οι στιγμές έρχονται... συνήθως μετά από ώρες σταθερού βαδίσματος, με τον βραδύ ρυθμό της κίνησης να διατηρείται έως ότου η κίνηση να γίνει αισθητή, όχι να γνωριστεί απλώς απ’ τον εγκέφαλο, σαν το «ακίνητο κέντρο» του είναι... Περπατώντας λοιπόν, ώρες και ώρες, οι αισθήσεις προσαρμόζονται, περπατάς διάφανη τη σάρκα. Όμως καμιά μεταφορά, διάφανη, ή ελαφριά σαν τον αέρα, δεν είναι αρκετή. Το σώμα δεν γίνεται αμελητέο, αλλά πρωταρχικό. Η σάρκα δεν εξουδετερώνεται, αλλά εκπληρώνεται. Το ένα δεν είναι άμορφο, αλλά ένα ουσιαστικό σώμα. Και είναι τότε που το σώμα ρυθμίζεται στο υψηλότερο δυναμικό του και οδηγείται σε μια βαθιά αρμονία που εμβαθύνει σε κάτι που μοιάζει με την έκσταση, αυτό ανακαλύπτω πως είναι πιο πολύ απ’ όλα.  Έχω περπατήσει έξω από το σώμα και πάνω στα βουνά. Είμαι μια εκδήλωση της ολότητας της ζωής του, όπως είναι και το μικροσκοπικό άνθος του ή ένα άσπρο φτερωτό πουλί του χιονιού του.

Nan Shepherd

Ιnfinart, 19/04/2018

Masonry

ημερολογιακά

Συγκοινωνία: εκεί που γεννιέται η φιλοσοφία.

ημερολογιακά

Συνταγή Αρωματοποιίας

ημερολογιακά

Όσο το βλέπουμε από μακριά, σε κορυφές που δεν αγγίζονται παρά μόνο με το βλέμμα, το χιόνι μοιάζει να είναι ένα.